SDLC is een heel leuk concept dat eigenlijk een soort van agile werking is binnen het develpoment van een project. Die agile werking moet ervoor zorgen dat als het geld van het bedrijf op een gegeven moment op is, er toch al een deel van de applicatie gemaakt is en werkt.
In het geïntegreerd project gaat deze agile werking van SDLC moeilijker lukken in zijn volledige vorm omwille van het feit dat deze projecten waarschijnlijk vrij klein zijn. Ondanks dit feit, kunnen er wel bepaalde delen van SDLC geïntegreerd worden in het geïntegreerd project. Zo kunnen we bijvoorbeeld wel de volgorde van de stappen volgen, maar dan wel in 1 keer, aangezien het project zo klein is. Ook zijn er in het SDLC principe een aantal concepten die we kunnen integreren. Een van die concepten is bijvoorbeeld het concept van verantoordelijkheid opnemen over een bepaald stuk van de iteratie van van het project, bijvoorbeeld de analyse, als daar iets niet loopt zoals het zou moeten. Een ander concept is dat je, maakt niet uit hoe kwaliteitsvol, toch het resultaat van de iteratie moet durven deployen, oftewel opleveren en installeren op het systeem. Dit concept gaat ervan uit dat het beter om iets minder kwaliteitsvol op te leveren, en dat resultaat in de volgende iteratie te verbeteren, dan niets op te leveren.
Het voorlaatste concept dat ik hier ga bespreken is zelf-organiserende teams. Met dit concept wordt eigenlijk bedoeld dat, zolang iedereen doet wat hij/zij moet doen, het team eigenlijk als een geoliede machine zou moeten werken. Dit komt omdat in dat geval de teamleden duidelijke communicatie hebben en uitvoeren, iedereen zich bezighoudt met zijn eigen werk en eventueel indien nodig raad vraagt aan de anderen, en elk zijn eigen verantwoordelijkheid opneemt. Als je dan ook nog eens teamleden hebt die in de privé al goed overeen komen lukt dit nog beter, al is dit geen must. Natuurlijk moet, zoals gezegd, iedereen zijn werk wel doen. Als van de 10 personen er 1 zijn werk niet doet, zal het team achterstand opbouwen en dus niet het geplande kunnen opleveren binnen de geschatte tijd.
Het laatste concept in deze blog is zelf-reflectie. Je zou denken dat dit even makkelijk uit te leggen is als uit te voeren, maar niets is minder waar. zelf-reflectie gaat namelijk niet alleen over hoe je zelf vindt hoe goed je gewerkt vindt, en dit beargumenteren. Het gaat er ook over hoe je jezelf en zo het team kunt verbeteren en meer efficïent kunt maken. Zelf-reflectie slaat ook niet alleen op jou zelf. Het slaat ook op het team als groep. Verwar dit niet met peer-evaluatie, waar het de bedoeling is om de specifieke personen te evalueren. Zelf-reflectie op team niveau slaat op het feit wat jij vind van de samenwerking binnen het team, en of het team efficïent genoeg werkt. Dit houdt ook in dat je moet kunnen zeggen waar in de iteraties er volgens jou in het team verbetering kan gebracht worden, zonder een bepaalde persoon op het oog te hebben. Zo kan het bijvoorbeeld zijn dat in de analyse er soms misverstanden zijn, en dat dit opgelost kan worden door de personen van de volgende stap in de iteratie mee te laten denken bij de conceptuele en/of technische modellen. Zo kun je verbeteringen aangeven zonder bepaalde personen te viseren.
Security from YR 